Willemijntje (Willy) den Ouden (Rotterdam 1 januari 1918 – aldaar 6 december 1997) was een zwemster. Zij behoorde tijdens de jaren ’30 tot de wereldtop op de vrije slag.

Als veertienjarige won zij tijdens de Olympische Spelen 1932 in Los Angeles zilver op de 100 meter individueel en met de estafetteploeg 4×100 meter vrije slag.

Bij de Olympische Spelen 1936 in Berlijn maakte zij deel uit van de estafetteploeg die goud won op de 4×100 meter vrije slag.

Zij zwom vele wereldrecords. Nadat zij in 1938 haar zwemloopbaan had beëindigd, raakte zij op de achtergrond en koos zij de laatste tientallen jaren van haar leven bewust voor de anonimiteit.

Jeugd

Den Ouden groeide met een halfbroer uit het eerste huwelijk van haar moeder en twee jongere zussen op in Rotterdam, waar haar vader eigenaar was van Café Modern aan de Coolsingel.

Tijdens de zwemwedstrijden op Koninginnedag 1930, werden de zwemtalenten van Den Ouden opgemerkt de bekende zwemster en waterpolospeelster Truus Klapwijk. Die zag wel wat in Den Ouden en bracht haar in contact met mevrouw Van Wuyckhuyse-Groen van de Rotterdamsche Dames Zwemclub (RDZ).

RDZ was de tegenhangster van de Onderlinge Dames Zwemclub (ODZ) van trainster “Ma Braun” en het grote zwemtalent Rie Mastenbroek. Al op 13-jarige leeftijd was het natuurtalent Den Ouden clubkampioene op haar favoriete nummer de 100 meter vrije slag.

Olympische Spelen 1932

Vanwege haar jonge leeftijd (14 jaar) had Den Ouden dispensatie nodig om deel te mogen nemen aan de Olympische Spelen 1932 in Los Angeles. Tijdens de series 100 meter vrije slag zwom zij een Olympisch record.
De verwachtingen waren hierdoor hoog gespannen, maar tijdens de finale braken zenuwen haar op en werd zij tweede. Ook met de estafetteploeg won zij zilver. Hierna ontving zij vanuit heel Europa uitnodigingen voor zwemdemonstraties, waar zij samen met haar trainster per vliegtuig naartoe ging.

Periode 1933-1936

In 1934 en 1935 brak Den Ouden op vele afstanden vrije slag wereldrecords en bereikte zij de top van de Nederlandse zwemsport. In de aanloop naar de Olympische Spelen van 1936 in Berlijn vestigde Den Ouden een wereldrecord op de 100 meter vrije slag (1:04:6), dat pas twintig jaar later worden verbeterd.

Olympische Spelen 1936

Tijdens de Spelen behaalde Den Ouden op 100 meter vrije slag een vierde plaats. De gouden medaille die zij met de estafetteploeg op de 4×100 meter vrije slag won, maakte voor velen dit teleurstellende resultaat weer goed.

De jaren tot aan het afscheid

Na de Spelen in Berlijn excelleerde zij nog eenmaal tijdens een internationaal toernooi. Bij de Europese kampioenschappen zwemmen van 1938 in Londen behaalde zij met de estafetteploeg op de 4×100 meter vrije slag een zilveren medaille.

Hierna beëindigde zij haar sportieve loopbaan en richtte zij zich op een filmcarrière. Zij kreeg een rol in de Belgische film “Van het een komt het ander”, maar na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog werden de opnames stilgelegd.

De oorlog

In 1940 vluchtte Den Ouden vanuit België naar Londen, waar zij als secretaresse ging werken bij een Nederlandse firma. Hier ontmoette zij scheepsmanager Gustaf Staffan Broms, met wie zij in 1943 trouwde. Na hun huwelijk verhuisde het stel van Londen naar Saltsjöbaden in het zuidwesten van Zweden. Het huwelijk hield geen stand en na hun scheiding (1946) keerde Den Ouden terug naar Rotterdam.

Van de tastbare herinneringen aan haar zwemcarrière bleek weinig over te zijn: bij het Duitse bombardement van mei 1940 waren al haar medailles tot een grote metaalklomp gesmolten.

Na de oorlog

Na de oorlog is Den Ouden nog tweemaal kortstondig getrouwd geweest. In 1953 huwde zij Wicher Hooite Jager en verhuisde zij naar Amsterdam. Na haar scheiding in 1957 ging zij terug naar Rotterdam.

In 1958 trouwde zij met Jan Edwin Schupper. Dit huwelijk hield zes maanden stand. Hierna trok zij zich terug in de anonimiteit en vermeed de rest van haar leven contact met de pers.

Zij ging werken in de bonthandel en leidde een teruggetrokken bestaan. Den Ouden overleed in Rotterdam op 6 december 1997 en werd begraven op de Algemene Begraafplaats Oud-Kralingen.