Charles Pierre Urbanus sr. (Rotterdam, 27 juni 1914 – Utrecht, 6 augustus 1980) was een Nederlands honkballer en een honkbalcoach.

Charles kwam jarenlang als korte stop uit in de hoofdklasse honkbal voor OVVO uit Amsterdam, waarmee hij zesmaal het landskampioenschap behaalde. Tevens speelde hij twaalf jaar lang voor het Nederlands honkbalteam. Hij maakte deel uit van het Nederlands team dat in 1956 te Rome voor het eerst Europees kampioen werd.

Na een coachopleiding aan het Amerikaanse Springfield College was hij negentien jaar honkbalcoach, waaronder van 1966 tot 1976 coach-manager van het Nederlands honkbalteam.

Charles werd de eerste betaalde Nederlandse coach van de Koninklijke Nederlandse Honkbal en Softball Bond (KNBSB). In 1976 werd hij na een wedstrijdenreeks in Latijns-Amerika uit zijn functie ontheven.

Charles was de oom van de gelijknamige honkballer Charles Urbanus jr. die de zoon is van zijn jongste broer Han Urbanus, een vermaard werper in de jaren vijftig en zestig.

Op 3 mei 1984 werd Charles postuum opgenomen in de Hall of Fame van de KNBSB. Als eerbetoon organiseert de vereniging HCAW voor de start van het hoofdklasse-honkbalseizoen jaarlijks het Charles Urbanus-toernooi, waaraan zes eerste teams uit de hoofdklasse deelnemen.

In 1975 publiceerde Charles een technisch handboek over honkbal.